VLINDERPAVILJOEN.

Wie ‘vlinder’  zegt, ziet ook de bloem, de zon,  en herinnert de cocon, die eens rups was.

Achteraan in het arboretum van Kalmthout staat een oude gloriette, waar vervlogen  tijd in huist. Zij is als de cocon van wat nu vlinderpaviljoen is.

Al wat ooit omsluitend was aan die gloriette, is aan dit paviljoen nu open, lucht.

Al de stilte heeft zich getransformeerd in één beweging naar het licht.

Het vlinderpaviljoen kijkt naar de Belvédère, en de Belvédère kijkt naar de mijmer- vijver : zwarte zwanen.

Medewerking:

Arch.stagiair: Steven Dalving.

Ingenieur stabilieit: IRS .

Staalkonstruktie: Ivens . 

AFSCHEIDSPAVILJOENEN te Kalmthout 

De nabestaanden, vrienden en kennissen verzamelen op één plek nog een laatste maal rondom de kist of de urne . In een open, overdekte ruimte zou dit moment van laatste verzameling en afscheid plaats vinden. Wel beschut tegen regen, maar in de beleving niet afgesloten van boven. Ook niet getekend door een treurige, melancholische stemming, maar de verrijzenisgedachte uitstralend. 

Botticelli: Paradiso I. Opstijging tot de hemel van vuur.

Beatrice verklaart aan Dante de krachten werkzaam in de natuur 

Getroffen werd ik door de schets van Botticelli waarbij Beatrice en Dante de zonnesfeer  binnengaan. Het motief werd geboren. (1)

De middenruimte van het paviljoen: een laatste omhullende geste, concave vorm gezien vanuit het aardse plan. Het centrum: licht-doorlatend zonnerad . 

Doorsnede van een afscheidspaviljoen.       Schaalmodel van afscheidpaviljoen Kalmthout-Heide 

Een beweging van periferie naar een midden werkt als één stromende golf . Deze stroom die met grote snelheid aanzet komt even tot stilstand nabij het zonnemotief om vervolgens imaginair weer uit te deinen . 

De Hemeltempel in Beijing. Uit: Michael D.Coogan (red.) GOD OP AARDE. Een geïlustreerd overzicht van wereldreligies. Ten Have Haverbode.

Het lag in ieders intentie , bij opdrachtgever en architect, om naar een gestalte toe te werken die wereldreligies met elkaar verbindt . Zo staan de mensen bij deze laatste verzameling op een vierkante bodem. Boven hen de cirkelvorm. Zo weven tussen beiden vier groepen zuilen die zowel steunend als verbindend zijn, als draden.

”De nieuwe in organische bouwstijl ontstane gebouwen hebben hun standplaats niet meer in de Euclidische Ruimte, maar in het ademende tijd-al.“  (2)

Misschien kan dit afscheidspaviljoen de nabestaanden, vrienden en kennissen mee helpen, begeleiden, zodat een binding tot stand komt overheen ruimte en tijd, met een werkelijkheid die aan de andere zijde van ruimte en tijd ligt’…

[1] Hein-Th.Schulze Altcappenberg (Chief Curator) .Sandro Botticelli. The Drawings for Dante’s Divine Comedy. Royal Academy of Arts, London. Thames & Hudson Ltd, London 2000 ISBN 0-900-946857.

[2] Paul Schatz Tijdschrift ‘Mensch und Baukunst’ 1955.

„Die neuen im organischen Baustil entstehenden Bauten haben ihren Standort nicht mehr im Euklid'schen Raum, sondern im atmenden Zeitall“.