Een open plek vrijmaken in het bos, de stemming ervan begrijpen en deze invullen met een bouwwerk dat beantwoord aan deze plek en er een aanvulling op is. Een trap slingert vanuit de tuin omhoog naar het leefniveau van waaruit je diep het bos in kijkt. Blad in knop, lentegroen, roodgekleurd herfstblad, kale takken: door de grote ramen leef je hier met de seizoenen en de vogels. De houten spanten van de opbouw rijzen verticaal omhoog als de stammen van de bomen. Boven, achter de gewelfde houten gevelbetimmering, liggen de slaapkamers als in de kruin van de bomen, meer dromend en naar binnen gekeerd.

Integratie hand in hand met een expressieve icoonfunctie. Enerzijds hoort de bebouwing op dit perceel te integreren en een monotone woningrij af te sluiten als een volwaardige kopwoning. Anderzijds ontstaat er een "billboard"-effect daar de woning een belangrijke toegangsweg naar de dorpskern flankeert. Belangrijk bij de integratie zijn vooral de traditionele materiaalkeuze van bruinrode standaard baksteen in combinatie met houten schrijnwerk en metalen kolommen. Via de carport, tevens overdekt terras, achter een transparant houten tuinmuur bevindt zich de glazen toegangsdeur. Door de traphal met bovenlicht baadt het centrum van de woning in een zee van licht. Deze traphal verbindt de maximaal beglaasde open leefruimte en annex keuken met de meer intieme tv-kamer en slaapkamers op de eerste verdieping.

Schepens, Kalmthout, 1996

LETZER-LAURENT  Jacques & Anne 

Misschien is het de ontmoeting. Of ligt het in wederzijds respect? In ieder geval is daar de ruimte om het huis te bouwen. Een geste of klankkleur van de stem opent de binnenruimte van de ander. De plek inleven met de rode beuk waarboven de middagzon. De herinnering aan licht en ruimte uit zomers van onze jeugd. Stevige stenen massa omsluit als een rug, warm hout in ademend ritme, wisselende lichtsfeer doorheen dag en seizoenen. Zo hebben we tastend ook deze plek vermenselijkt, in een poging meer terug te schenken dan we hebben ontnomen. Misschien is het de ontmoeting.  

Medewerking:

Plastische vormgeving:  Artobe, beeldhouwer Jaak Hillen

Ingenieur stabilieit: IRS .  

Als een specht in een glazen boom: zo voelde ik mij, toen ik de stenen stad achter mij latend mijn nieuwe behuizing betrad... Overal doorheen kijken, overal door- en overzicht, en overal overlopen en overgangen en dan door de glazen boomschacht recht omhoog en omlaag. Ik begon aan een chaotische, ingenieuze, ecologisch tastende, zichzelf wijzende dwaaltocht in een gebouw dat mij zacht opzoog en waarvan ik bijna meteen aanvoelde, dat het mijn doorwarmde, mijn doorwoonde en met mij vergroeide huis zou worden.

Spruyt, Borsbeek, 2004